συναισθήματα

Τελειώνει η άνοιξη

Βρεθήκαμε ξανά στη γειτονιά. Μιλήσαμε έτσι απλά, αδιάφορα. Αισθάνομαι την απόσταση που μας χωρίζει. Ένας τοίχος υψωμένος ανάμεσά μας. Μα το βλέπουμε κι οι δυο πως κάτι μας ενώνει. Κάτι μας κάνει να αισθανόμαστε κοντά. Δεν είναι εύκολο παιδιά να διαγράψεις τόσα χρόνια που περάσαμε μαζί. Όσο κι αν θες να τ’ αφήσεις δε σ’ αφήνουν αυτά. Πράγματα, γεγονότα, συναισθήματα, γιορτές, χαρές και λύπες. Όλα μαζί είναι δύσκολο να τ’ αποβάλλεις. Είμαστε άνθρωποι, έχουμε συναισθήματα. Γινόμαστε πολλές φορές ευάλωτοι κι αφηνόμαστε έρμαιοι των αισθημάτων μας. Και πώς να το κάνουμε. Είναι πράγματα και καταστάσεις που ζήσαμε μαζί, τα οποία δε θες να τα ξεχάσεις γιατί σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι είσαι άνθρωπος, ότι αγαπάς κι αγαπιέσαι στη ζωή, οτι δίνεις και δίνεσαι σ’ αυτούς που θες. Αυτό είναι κάτι για το οποίο δε θα μετανιώσω ποτέ στη ζωή μου. είμαι άνθρωπος, έχω συναισθήματα πολλά, αγαπάω και κλαίω γι’ αυτούς που θέλω. Αυτόν που θ’ αγαπήσω μια φορά, θα είναι για πάντα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s