ένα μικρό συμπέρασμα

Κάποτε δε μίλαγα. Έκανα ότι χειρότερο για μένα. Όλοι λένε να μιλάω. Αυτά που λέω μερικές φορές πονάνε, ακόμη κι εμένα που είναι δικά μου συναισθήματα. Ποιος, λοιπόν, να έχει τη διάθεση να με ακούσει όπως θέλω εγώ; Η ζωή είναι δύσκολη κι όλοι θα έπρεπε να κοιτάζουν τον εαυτό τους. Να πάρει η ευχή! Εγώ είμαι άνθρωπος κι έχω αισθήματα όπως όλοι μας. Δεν είναι πάντα όλα τέλεια. Υπάρχουν χαρούμενες στιγμές και άσχημες στιγμές για όλους. Εγώ τους φίλους μου τους θέλω για όλες αυτές τις στιγμές. Χωρίς διάκριση, χωρίς φραγμούς. Αισθάνομαι πολλές φορές πολύ απελευθερωμένη που φοβάμαι ακόμη και τον εαυτό μου. Μπορώ με περηφάνια να πω πως πάντα είμαι αληθινή. Μου είναι αδιανόητο ή αδύνατο αν θες να με ρωτήσουν οτιδήποτε και να μην είμαι ειλικρινής. Άσε που δεν κρύβομαι και δείχνω τα αισθήματα που τρέφω για τους υπολοίπους. Δεν έχω να κρύψω τίποτα κι από κανένα. Αισθάνομαι πως είμαι ανοικτό βιβλίο και μπορεί ο καθένας να το διαβάσει ανά πάσα ώρα και στιγμή. Το θέλω και το κάνω αυτό. Θέλω να με βλέπουν όπως είμαι κι όχι όπως θα ‘θελαν να με δουν ίσως.Και γιατί να μην είμαι δηλαδή; Κι όπως έχω πει πολλές φορές σ’ όποιον αρέσω και σ’ όποιον όχι, να πάρει τον δρόμο του κι εγώ τον δικό μου. Έτσι απλά, πιο απλά δεν μπορεί να γίνει. Μήπως είμαι πολύ κυνική και δεν το καταλαβαίνω; Δεν το νομίζω σε τελική ανάλυση. Και στις συζητήσεις που κάνω πάνω σ’ αυτό το θέμα, θα λεγα πώς δε διαφέρουν οι απόψεις μας ιδιαίτερα. Οι αντιδράσεις είναι διαφορετικές στα ίδια προβλήματα, στα ίδια συναισθήματα, στις ίδιες καταστάσεις. Οι συμβουλές που μου δίνουν είναι να μην κοσκινίζω ιδιαίτερα τα γεγονότα, να κάνω ότι μ’ αρέσει και να κοιτάω τον εαυτό μου κι ότι πραγματικά θέλω να κάνω. Συμφωνώ κι εγώ μ’ όλα αυτά. Όμως, υπάρχει ένα αλλά. Πως να κάνω πράγματα που θα στεναχωρήσω με τη συμπεριφορά μου τους άλλους; Γιατί αν εκφραστώ ελεύθερα σε ορισμένα ζητήματα, το πιο πιθανό είναι να πικράνω τους γύρω μου, να τους πληγώσω και δεν το θέλω. Έτσι καταλήγω πάντα να πληγώνομαι πρώτη εγώ. Είναι σωστό αυτό τώρα; Δεν ξέρω τι να απαντήσω. Έχω μπερδευτεί. Αν πληγώσω πρώτη, τότε θα πληγωθώ κι εγώ σίγουρα. Ναι, είναι σίγουρο. Πάντα πληγώνομαι όταν βλέπω να πονάω τους άλλους. Έτσι λοιπόν, αποφεύγω να τους πληγώνω πρώτη και περιμένω την δική τους αντίδραση. Αν συνεχίσουν μια συμπεριφορά που δεν καταλαβαίνω χωρίς καμμία εξήγηση, τα πράγματα δυσκολεύουν για μένα. Μπλέκομαι στα μονοπάτια του μυαλού μου. Γιατι και γιατί και γιατί. Μόνο αυτό σκέφτομαι τελικά. Και φυσικά άκρη δεν βγάζω. Περιμένω συνεχώς μια απάντηση που δεν έρχεται ποτέ. Κι τότε καταρρέω. Κι άντε μετά να ανέβω. Δύσκολα πράγματα. Φαύλος κύκλος. Η ζωή μου κύκλους κάνει, αυτό αισθάνομαι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s