για σένα.

Σου άνοιξα όλες μου τις αγκαλιές

τώρα σου ανοίγω όλες μου τις καρδιές

χείμαρρος, ποτάμια τα αισθήματά μου

ξεχειλίζουν και με παρασέρνουν

Τίποτα δεν κάνω για να τα σταματήσω

Τ’ αφήνω και πλάι σου με φέρνουν

Πετάω σα πουλί, στα σύννεφα να φτάσω

Όμως επικίνδυνες οι πτήσεις μου

Μη μου κόψεις πάλι τα φτερά

Άσε με στ’ όνειρό μου να ζω

Και μη με ξυπνήσεις όταν φύγεις

Άσε με στον όμορφό μου κόσμο να ελπίζω

Να ζω και να ονειρεύομαι όπως θέλω

Χαμογελά η ρομαντική μου ψυχή

Καινούριο νόημα βρήκε στη ζωή

Ντύθηκα στα όμορφά μου τώρα

Το μαύρο φόρεμα της νύχτας

Ν’ αλλάξω προσπαθώ

Και να παραδοθώ σ’ ότι

Κι αν είναι αυτό που νιώθω

Και μη με ρωτήσεις γιατί

Δεν έχω βρει απάντηση σε

Κανένα μου γιατί…

Σταμάτησα να ψάχνω πια… 

Advertisements

2 thoughts on “για σένα.

  1. Όσοι μαθαίνουν να ξεχνούν και να παραδίνονται έχουν ήδη προδόσει ένα κομμάτι του εαυτού τους. Το μεγάλο.

    Βάστα το νου να μην γκρινιάζει του καιρού που έφτιαξε με τον πόνο κλίκα και τσιγκουνεύεται στη γλύκα.

    Φιλιά.

  2. όσο για το πρώτο που λες συμφωνώ μαζί σου απόλυτα.κι όσον αφορά το δεύτερο κι αυτό είναι σωστό. είναι πολύ λίγες οι χαρές που μας χαρίζονται, ενώ ο πόνος έναι τόσο συχνός.
    μακάρι απλά να μπορούμε να κουμαντάρουμε το μυαλό μας να μην γκρινιάζει για ότι μας συμβαίνει. κάθε εμπόδιο για καλό είναι μια καλή παροιμία να τη λέμε που και που και να προχωράμε παρακάτω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s