γράψε σβήσε μια ζωή

Αυτό το γράψιμο είναι λυτρωτικό για μένα. Με ξαλαφρώνει από σκέψεις και συναισθήματα. Το να τα πω μου είναι ακόμη πιο εύκολο, απλά δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες, κυρίως για τους άλλους. Το σέβομαι αυτό και δε μιλάω. Έτσι γράφω και ξαναγράφω κάθε μέρα και κάθε νύχτα. Το ίδιο συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια. Τώρα το συνήθισαν όλοι. Ξέρουν ότι είναι κάτι σα φάρμακο για μένα. Αν δεν κάνω το ένα ή το άλλο, πέφτω σιγά σιγά. Κι όταν δίνω τα γραπτά μου, όλοι συγκινούνται. Προφανώς θυμούνται καταστάσεις που έχουν θάψει κάπου μέσα στο μυαλό και στη ψυχή τους. Κι αυτό το δέχομαι αδιαμαρτύρητα. Να θυμούνται ότι όλα αυτά τα ζήσαμε μαζί ή και χώρια και είναι η δική μου αλήθεια. Αν η δική τους είναι διαφορετική, πολύ απλά να μου το πούνε. Πιο απλά δε γίνεται. Τα συναισθήματά μου δεν αλλάζουν μ’ ότι κι αν ακούσω. Ίσως δω τα πράγματα λιγάκι διαφορετικά. Τα συναισθήματα, αυτά τα άτιμα, είναι ίδια εδώ και χρόνια. Γι’ αυτό το λόγο στεναχωριέμαι λίγο παραπάνω. Λίγα λέω; Εντάξει στεναχωριέμαι υπέρ του δέοντος, τι να κάνω τώρα; Αν μπορούσα θα άλλαζα. Αν μπορείτε αλλάξτε με εσείς. Ποια μέρα θες να δω; ποιον ήλιο να κοιτώ, αν δεν κοιτάζω εσέναΠοια μάτια να κοιτώ; τι δύναμη να δω, αν δεν κοιτάζω εσένα… 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s