relax, take it easy…

Ατέλειωτες σκέψεις στο μυαλό μου περνάνε, φεύγουν και ξανάρχονται πάλι. Τα γιατί που κάποτε σκεφτόμουνα και βασάνιζα το μυαλό μου δεν τα σκέφτομαι πια. Δέχτηκα ότι ήταν να συμβεί σε μένα απλά. Το γιατί μάλλον είναι μεγάλη ιστορία. Η ουσία είναι πως ζω με προβλήματα, εγώ κι όλη η οικογένειά μου. Και το θέμα είναι τι κάνουμε για να βελτιώσουμε μια κατάσταση. Σ΄ αυτό δεν μπορώ να πω. Έχω σκεφτεί απίθανα πράγματα. Τι θα έπρεπε να κάνω για να ξεφύγουμε όλοι μας και πάνω απ’ όλα εγώ. Κι εφάρμοσα αρκετά και έχω δει βελτίωση. Όχι βέβαια ίαση. Και αμφιβάλλω πια αν ποτέ γίνω καλά. Τα χρόνια περνάνε τόσο γρήγορα και εγώ εκεί με τα χαπάκια μου κάθε μέρα που μερικές φορές το βράδυ κυρίως, αλλά και το πρωί, όταν τα βάζω στο στόμα μου μετά πετάω το κουτί με θυμό. Ξέρω όμως πολύ καλά ότι αυτή η μικρή βελτίωση και η σταθεροποίηση της κατάστασης οφείλεται σ’ αυτά τα μικρά χαπάκια. Είναι λίγες αυτές οι στιγμές που νευριάζω για τα φάρμακα. Μου περνάει σχετικά πολύ γρήγορα. Αν δεν υπήρχαν κι αυτά σκέφτομαι ότι θα ήμουνα κλεισμένη κάπου για να ηρεμήσω και να μην κάνω κακό στον εαυτό μου κυρίως. Αυτό το τελευταίο τόσο πολύ το έχω αποβάλλει από τη σκέψη μου κι αν καμιά φορά ακούω πως κάποιος έχει μπει σε ψυχιατρική κλινική στενοχωριέμαι για εκείνον σαν να ήμουν εγώ. Από τους δυο τρεις ανθρώπους που γνωρίζω προσωπικά με παρόμοια προβλήματα, όλοι τους έχουν νοσηλευτεί σε κλινική κατά διαστήματα. Λοιπόν πρέπει να νιώθω τυχερή που δε χρειάστηκε μέχρι στιγμής να μπω μέσα. Κι είπα ότι όλα αυτά τα χρωστάω στην οικογένεια μου πρώτα και στους φίλους μου έπειτα. Ναι είμαι τυχερή που έχω αυτούς τους ανθρώπους γύρω μου να με στηρίζουν και να με βοηθούν όσο μπορούν όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια. Κάποιες φορές νιώθω προβληματική, ελαττωματική. Κάτι δεν πήγε καλά στην παραγωγή του προϊόντος. Τι να πω κι εγώ τώρα. Όλοι έχουν τα προβλήματά τους. Ας μη σκέφτομαι τόσο μίζερα. Προσπάθησα κι άλλαξα τη φιλοσοφία μου σ’ αυτό το θέμα όσο μπορούσα, όσο άντεχα. Η ζωή προχωρά μαζί με τις απαιτήσεις της. Και μερικές φορές νιώθω τόσο μόνη παρόλη τη φροντίδα που έχω από τους δικούς μου. Αχ, μοναξιά μου…   

RELAX.

TAKE IT EASY

CAUSE THERE IS NOTHING WE CAN DO

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s